April 2013
1 post
“the only relationship that can make both partners happy is one in which...”
– ― Milan Kundera, The Unbearable Lightness of Being
February 2013
1 post
Φιλικό
Θυμάσαι όταν πρωτογνωριστήκαμε;
Νομίζω ήμουν παιδί ακόμα
Κι εσύ ήσουν παιδί.
Ταιριάξαμε.
Θυμάσαι όταν πρωτοέκλαψα πλάι σου;
Το θυμάσαι;
Θυμάσαι όσες νύχτες έτρεμες, την επόμενη ένιωθα ανατριχίλες στην πλάτη•
Θυμάμαι που ποτέ δε μου πες σαγαπώ, ούτε εγώ σου ‘πα.
Το’χαμε συμφωνία.
Θυμάμαι που μ´αγάπαγες παντα με τα χέρια, με το βλέμμα, με το σώμα.
Θυμάμαι, πώς να σε ξεχάσω.
Εγώ γεννήθηκα...
January 2013
6 posts
ΤΑΧΙ
”Σανίδωσέ το”
είναι θέμα ζωής ή θανάτου; δεν θέλω να ζορίζω τη μηχανή.
ναι, είναι. τρέξε.
που πάμε;
ακολούθα αυτό το μπλέ αμάξι.
το μπλέ;
ναι.
γιατί;
οδήγα, γι’αυτό σε πληρώνω.
με το μπαρδόν, αλλά τι σας έκανε ο κύριος και τον ακολουθούμε;
τίποτα. απλώς, πρέπει να πεθάνει.
ωχ, γιατί;
ρωτάς. όλο ρωτάς.
σας κεράτωσε, μήπως, ο κύριος και τον εκδικείστε;
οδήγα γρήγορα...
“Today you are You, that is truer than true. There is no one alive who is Youer...”
– Dr. Seuss (via recognizedsaint)
ελαφοκυνηγός
( μουσική , φωνές, χορός )
- Το ποτό σας, κύριε.
- Ναι, τι;
- Λίγο ακόμα και θα με λερώνατε. Λίγη προσοχή.
(…)
- Μάλλον, εσείς πέσατε πάνω μου. Κοιτάξτε που πατάτε.
- Ναι, πείτε μας και που να σταθούμε. Για το θεό, δικό σας είναι το μαγαζί;
- Είστε πάντα τόσο ανυπόφορη;
- Είστε πάντα τόσο αχρείος;
- Για σας το λέω, θα γεράσετε γρήγορα. ( γέλια - γυρνάει στην παρέα )
Πόσο μαλάκας....
November 2012
6 posts
ανιμα
καταρρέω από αρρώστια,
αδυναμία
σφυρίζει ο αέρας στα κόκκαλά μου.
δίνη.
παλιά έπινα τσάι,
πήγαινα χαρτί στη γυμναστική
αναρωτιέμαι αν τελειώσαν όλα
μεταξύ μας-
κλείσαν οι βρύσες
σφίξανε τα λουριά
ο έρωτας πεθαίνει δε νοσεί.
-Έρωτα, δεύρο έξω.
Περνάνε κι’ οι μέρες και χάνω την αθωότητά μου
καταραμένη βιταμίνη (δε) Σε
θέλω.
λεκτερ
θέλω να σε κανιβαλίσω σήμερα μωρό μου
έτσι,
μου τη δίνει το σχήμα το χειλιών σου
στις πλάτες σου στήνω αιώρα
γρυλίζω από χαρά,
στάζω παρουσία-
εσύ με θέλεις πιο πολύ.
τελεία εδω.
κουρτίνα πέφτει
πράξη πρώτη,
δεύτερη,
τρίτη,
Τετάρτη σ’ απαρνιέμαι
να ζήσω τη ζωή μου.
PULL/PUSH τα χέρια μου σε ζόρια
λέω να ‘ρθεις εδώ,
μέσα μου περνάμε πιο καλά.
October 2012
1 post
smooth
δεμένη στη καρέκλα
να παίζει μουσική
ακούω ό,τι αγαπάω πιο πολύ
με φυλάκισαν.
δε μπορώ να χορέψω ό,τι αγαπάω πιο πολύ
το αγαπημένο μου κομμάτι,
καυτό λάδι στη πλάτη.
η μουσική μου, και το στόμα κλειστό.
μη με λύσεις ακόμα,τι διάολο κάνουμε;
να με λύσεις αμέσως, να σου καθυστερήσω τη νύχτα.
μου πήρες τη μουσική μου
εκείνη που αγαπούσα.
θα σου καθυστερήσω τη νύχτα,
όπου θέλω εγώ
...
September 2012
9 posts
''κανείς δεν ξέρει Τίποτα''
απόγευμα ξυπνάει ό,τι κοιμήθηκε το πρωί
και ό,τι ντροπιάζει το βράδι
δύση του ήλιου πάμε να χαζέψουμε
(μιλάω μονή μου)
βόλτα στο λιμάνι
αν η θάλασσα ήταν γκόμενα
μας είχε όλες
η ξεδιάντροπη
και ούτε δεκάρα σε μια γόβα
μια τσάντα
της ρίχνω λάγνο βλέμμα
αγγίζομαι
δύσκολη πολύ
βουτάω-παραδίνομαι
είναι η
γυναίκα.
ψυχρή
μπλαβί
τρελή
αλλά
διαθέσιμη πάντα.
ό,τι δεν έχει κατακάθι...
τους βλέπω να μεγαλώνουν
και μεγαλώνω και γω
εγώ θα μουνα πάντα παιδί
μα έγινα γονιός
- ρε θεέ μου γερνάμε
εμένα δε με νοιάζει
δε μου καίγεται καρφί
μια ώρα αρχύτερα-
αυτούς δε θα ταντέξω
να η κόλαση λοιπόν
να σου παίρνει ότι αγαπάς
πιο πολύ πάνω στη γη.
Νομίζω, αυτή η ανεξερεύνητη φύση του ανθρώπου
αυτή η μοίρα του προς τη φθορά και το θάνατο,
η τόσο αναπόφευκτη και ασφυκτική συνάμα,
είναι που γέννα το κάθε λογής πρόβλημα της καθημερινότητας
και είναι που γεμίζει το ευάλωτο κορμί μας, με δυστυχία.
νομίζω.
και, για κάθε μια μικρή και ασήμαντη νότα ευτυχίας,
ως και το μελωδικότερο κρεσέντο-που άνθρωπος θα μπορέσει ποτέ να ακούσει-
ένα...
καμια φορα
μου λείπεις, Μπαμπούλα
όλα μόνη μου βαρέθηκα
να μου πεις τι να κάνω
παλιά ερχόσουν.
λες να τα κάνω όλα σωστά;
σκατά τα κανω
απορώ που ‘χεις αργήσει
-Μήπως έλεγες ψέματα, μαμά;
κι αλλος αγιοβασίλης δε θα τ’αντέξω
τι διάολο υπάρχει και τι όχι
ένας εκπρόσωπος να βγει
στο κάτω κάτω αν δεν υπάρχει
μη μας μεγαλώνετε ρε μάνα
αφήστε μας
ωραία ήταν.
August 2012
12 posts
νούλο
βασικά τίποτα
πάνω κάτω
τίποτα
τα πρωινά κάνεις κάτι
δημιουργικό
και έτσι κυλάει.
και σε τρώει το σκοτάδι μετά
καλά αυτο θα σε φάει ούτως ή άλλως
κοίτα του ήλιου το φώς να βλέπεις πιο συχνά
με γυμνό μάτι
έτσι το νικάς, λίγο.
ιλούζιον δηλαδή
το φως θα ναι για πάντα.
ναι, κοίτα λίγο τα χαρτιά σου
στοίχημα ποιος θα μείνει ως τέλους;
ο χρόνος περνά -να!
μόλις πέρασε
ε ασ’τον...
αγαλμα αμ αλγαμα
να σε ακούσω θΕλω
όχι να σε δω
ούτε να μιλήσεις.
ότι απέναντι μου υπάρχεις.
να,
εδώ σε ‘χω
σκέτσαρα καλά;
κάρβουνο γαμώτο
δε μυρίζει εσύ
γαλα με μπισκοτα
το χειμώνα δε ξεχνάω που με ζέσταινες
δε κατάφερα να πιώ γάλα ποτέ
-άσε το κωλόγαλα να καίγεται
και τα μπισκότα μου τα τέλειωνες
όσο ήμουνα στο μπάνιο.
έχω μεθύσει με σταφύλια
εδώ
είναι ένας που σου μοιάζει
άμα τον βάψω μελαχρινό ίδιος σου λέω
δεν πίνει γάλα πίνει μπύρα, όπως έπινες εσύ
εσένα σου στάζε στα μούσια
πουτάνα συνήθεια
παρ εμέ
μου τρέμουν τα πόδια
κυλάει το δΑκρυ
στο τσακ να πεθάνω
-τα δάχτυλα σου
σαν ψάρι σπαράζω
τα δάχτυλα σου- μεταίχμιο του δεν αντέχω άλλο
πάρτα ή κάνε κάτι
τα δάχτυλά σου ,διάολε
-μουσκίδι
θεέ μου
τον αύγουστο (που'ναι παχιές οι μύγες;)
το σούρουπο νομίζω
τραυλίζεις -φεύγω λίγο-
θελω τα φώτα να δω, της πόλης ν’ανάβουν
αυτό δεν είπες;
σιδέρωνα δεν άκουσα
καλού κακού κλείδωσα το βράδι την πόρτα
μεσάνυχτα μου χτυπάς
-ξέχασα τα κλειδιά
θέλω να σε πηδάω μέχρι να αλλάξει ο χρόνος
και έτσι ξημέρωσε στο κάσωμα της πόρτας
ωραία , παλι έξωση οι γείτονες.
προβα νο1
θελω να σου πω κατι
μη γερνεις σε φτανω
μαγαπας ,αυτο θες να μου πεις;
οχι ,απλα μαρεσει η θεα κοντα στο αυτι σου
αληθεια;
ναι ναι σου λεω,αγοραζα οικοπεδο
May 2012
2 posts
σεντρα
με παίρνεις στα χέρια
ίδια στέκα του μπιλιάρδου
σκύβω πάνω απ’το τραπέζι
σε παίζω με χάνεις
γλυστράω σου πέφτω
ποτέ δε μ’είχες
ποτέ δε μ’είχες
April 2012
18 posts
απεριτιφ
πίνω χλωρίνη
έτσι γουστάρω
ξεσκονίζω το πάνω ράφι
έχω γεμίσει μελανιές
πονάει ο αυχένας
μ’αρέσει η χωρίνη
σε ξεχνάω
σταματάς να υπάρχεις
γιατί πίνω χλωρίνη
σπάσε μου
σπάσε μου
σπάσε μου
σπάσε μου λίγο τα νεύρα
θέλω να σε βουτήξω απ’ το λαιμό
να στο σβήσω πάνω το τσιγάρο
momentum
φώς που καίει με λάμψη διπλή
τη μισή ώρα
κρατά
αυτοκαταστροφη
είναι μια καταστροφή και ένα αμάξι
ε και τι έγινε
σήμερα ζω και θέλω να καταστραφώ 4-5 λέω
βολεύει?
εμένα πολύ
εσένα
-καθόλου αλλά βαριέμαι το νορμάλιτι
